[ Hoofdpagina ]

[ Adressen ]

[Reactie ]

Het mobiliteitspel® is een instrument om verschillende mensen op een ongedwongen manier met elkaar in gesprek te brengen over wat hen beweegt en wat ze aan eigenschappen en vaardigheden in een werksituatie in willen zetten.

De eerste kant van het spel is gericht op het vergroten van het zelfinzicht van de deelnemers.

De tweede kant kan met twee verschillende doelen gespeeld worden:

• A: het vergroten van het mobiliteitsdenken van de deelnemers

  B: het vergroten van het teamgericht denken van de deelnemers

In 1998 werd begonnen met ideeën te ontwikkelen en in 1999 werd het eerste 'prototype' in gebruik genomen.
Met verschillende mensen en in verschillende omstandigheden werd het spel gespeeld.
Sinds medio 2000 is er een professionele uitvoering van het spel, vormgegeven door Oblong te Workum.
Over het prototype van het spel is geschreven in de nieuwsbrieven van maart 1999 en van september 1999.
Een enthousiaste speler rapporteert in de nieuwsbrief van juni 2000.

Het doel van de eerste kant is het vergroten van het inzicht in zich zelf van de deelnemers.

Op het spelbord is een weg aangegeven, de weg loopt rond en heeft geen echt einde. Op sommige plaatsen kun je een beslissing nemen een stapje terug te doen.
Soms moet je in je 'carrière' even pas op de plaats maken of zelfs een stapje terug doen om verdieping aan te brengen, om zaken bij te leren.

Bij het begin van het spel krijg je eigenschappen, vaardigheden en motivatie/drijfveren uitgedeeld (én één stresskaartje).

Elk mens is uniek en wordt geboren met een stel eigenschappen. Niet iedereen is zich bewust van zijn eigenschappen, weet zijn valkuilen en uitdagingen en vooral ook zijn 'allergieën'.
In het spel krijg je eigenschappen toegedeeld (bén ik dat) en moet je van de eigenschapkaartjes die jezelf voor je hebt liggen, er in bepaalde gevallen één aan een ander geven. Het zet je aan het denken welke eigenschappen je bezit en hoe je ze gebruikt.

Tijdens zijn leven verwerft elk mens ook vaardigheden. Al spelend, werkend en lerend doe je ervaring op en merk je dat je sommige dingen leuk vindt en goed kunt. Zo ontwikkel je vaardigheden die je over het algemeen ook graag gebruikt.
Ook krijg je dus vaardigheden uitgedeeld (kán ik dat) en ook daarvan zul je bij jezelf moeten nagaan of die vaardigheden kloppen met het beeld dat je van jezelf hebt, of dat er misschien vaardigheden zijn die je nog graag zou willen leren.

De één zal bij de keuze van een werkgever bijvoorbeeld laten meespelen dat hij er carrière kan maken, de ander zal de vermoedelijk werksfeer de doorslag laten geven. De één zal het liefst de hele dag op één plek willen werken, de ander ambieert een functie waarbij hij veel moet reizen.
Op de kaartjes motivatie (wil ik dat) staan de verschillende overwegingen die je kunt maken om bij een bepaalde werkgever te gaan werken.

Uiteraard zal het spel de nodige stress met zich meebrengen en moet je op gezette tijden rust inbouwen.

Tijdens het spel kom je ook verschillende (werk)problemen tegen die je kunnen overkomen en waarover je soms een uitspraak moet doen. De medespelers beoordelen zo'n uitspraak door middel van het toekennen van een eigenschap, een vaardigheid of een motivatie en zullen daarbij ook de stress niet vergeten!
Dat betekent dat je niet alleen moet nadenken over hoe je zelf handelt in bepaalde situaties, maar ook wat mening is over het handelen van anderen en het ook uitspreken!

Een extra opdracht is ook dat je in bepaalde gevallen een eigenschap of vaardigheid aan één van je medespelers moet geven.
Je zult dus moeten motiveren waarom je juist die eigenschap/vaardigheid weggeeft en waarom juist aan hem/haar.

Kant twee van het spel is een uitbreiding van het eerste spel, het hangt van het doel af welke variant er gespeeld gaat worden.

Kant 2, variant A.
Doelstelling: het vergroten van het 'mobiliteitsdenken' van de deelnemers.

Nu komt het er op aan dat je met de verworven eigenschappen, vaardigheden en motivatie een nieuwe functie verovert.
Dat betekent dat, als je de mogelijkheid krijgt om te solliciteren, je een keuze kunt maken om op een MBO danwel een HBO/WO functie te solliciteren. Wat voor soort functie het is is een 'verrassing' en je zult moeten motiveren waarom je wel of niet op de uitdaging in wilt gaan.
Een goede 'brief' stel je op door middel van het neerleggen van enkele van de kaartjes die je gaandeweg het spel hebt 'veroverd'.
Heb je de juiste eigenschappen en vaardigheden ingezet voor de aangeboden functie?
Je medespelers beoordelen je bij deze poging.
Als de 'brief' geaccepteerd wordt zul ook mondeling duidelijk moeten maken waarom je vindt dat je geschikt bent voor de functie.
Ook hierbij geldt dat je geen invloed kunt uitoefenen welke vragen er gesteld zullen worden.
De medespelers beoordelen de sollicitatie door middel van het toekennen van eigenschap-, vaardigheid-, en/of motivatiekaartjes.

Kant 2, variant B.
Doelstelling: het vergroten van het 'teamgericht denken' van de deelnemers.

Je kunt een opdracht krijgen om een actie te ondernemen waarbij het samenwerken voorop staat. Wie kies je uit om mee samen te werken en waarom? Wat is een eerste aanzet?
Ook nu weer zullen je medespelers je beoordelen in je pogingen.


Het spel wordt gespeeld met een dobbelsteen, dat betekent dus dat er een 'geluksfactor' in het spel zit, de één zal vaker de mogelijkheid krijgen iets te (moeten) doen dan de ander.
Ook het weggeven van eigenschap- en vaardigheidkaartjes bepaalt de dobbelsteen.
Echter, je zult zelf de keus moeten maken aan wie je een zo'n kaartje geeft en waarom.

Tijdens het gehele spel word je elke keer weer uitgenodigd je mening te geven, over jezelf én over je medespelers. Dat kan soms heel confronterend zijn, maar kan ook onder het mom van 'het is maar een spelletje' met een lach terzijde gelegd worden.

[31-5-2006]